Mijn broer heeft op 26 jarige leeftijd zelfmoord gepleegd en ik heb het gevoel dat ik nooit goed heb kunnen rouwen. Ikzelf ben al een aantal malen in zeer gevaarlijke situaties beland waardoor ik bijna het leven had gelaten. Zo ben ik een keer verkracht en voor dood achtergelaten, gelukkig hebben mensen mij toen gevonden en naar het ziekenhuis gebracht. Ook ben ik eens thuis overvallen en is er een pistool op me gericht. Door ingrijpen van de politie is dit gelukkig goed afgelopen. Daarnaast verzeil ik vaak in gevaarlijke situaties, maar gelukkig niet zo heftig als deze  voorbeelden.

In de Opstelling zag ik mijn depressieve vader staan en radeloze moeder moeder. Hun huwelijk was zeer slecht en ze wilden eigenlijk allebei uit het leven stappen. Mijn broer heeft toen die taak op zich genomen. Ik voelde me zo verlaten en wilde hem eigenlijk achterna. Onbewust creëer ik  situaties waarbij ik bijna mijn broer achterna ga.

In de opstelling zeggen mijn broer en ouders dat ik die weg niet hoef te gaan. Mijn ouders ” bedanken” mijn broer voor hetgeen hij heeft gedaan. Ook ik maak een buiging voor hem.

Silvia